Rewolucyjne dokonanie naukowców z Olsztyna
2011-10-17 19:04:38 (ost. akt: 2011-10-17 21:35:50)
Ta sztuka nie udała się jeszcze nikomu! Profesor Dariusz Kucharczyk i jego zespół z Wydziału Ochrony Środowiska i Rybactwa UWM doprowadzili do tarła węgorzy europejskich w warunkach sztucznych. Dzięki ich dokonaniom zwiększy się populacja węgorzy w naszych wodach.

-Materiał zarybieniowy, czyli formy młodociane węgorzy, jest bardzo drogi. Opracowując tę technologię będziemy jednak produkować materiał zarybieniowy do zarybiania wód otwartych. A przecież węgorz to, jak wiadomo, dobro konsumpcyjne uważane przez wiele osób za przysmak. Któż z nas nie lubi wędzonego węgorza?- przekonuje prof. Krystyna Demska-Zakęś, dziekan Wydziału Ochrony Środowiska i Rybactwa UWM.
Zespołowi pod kierownictwem prof. Dariusza Kucharczyka jako pierwszemu na świecie udało się doprowadzić do udanego tarła węgorzy europejskich w sztucznych warunkach. Larwy wyhodowano już wcześniej w Japonii, ale zginęły po kilku dniach. Dzięki dokonaniom olsztyńskich naukowców, wkrótce w polskich wodach może się zwiększyć się populacja węgorza........


art .wm .Gazeta Olsztynska

Wow...
To naprawdę niezwykłe, węgorze rozmnażają się w naturze tylko w Morzu Saragassowym, a narybek, a właściwie larwy, wędruje z prądami morskimi do wybrzeży...
Nie wiem czy cieszyć się z takich osiągnięć, czy niepokoić nimi, znów człowiek ingeruje w sprawy Natury i czyni coś poniekąd jej wbrew, ale z drugiej strony to właśnie rozwój cywilizacji i chyba konieczny krok do przodu, krok którego ludzka natura nie może nie postawić...

takie tam wieczorne filozofowanki:)

...no tak ,tylko skoro wypowiedz pana Profesora Dariusza Kucharczyka i drugiej prof .Z Wydziału Ochrony Srodowiska i Rybactwa ( obydwie wypowiedzi pogrubione ) maja podtekst czysto "kulinarny " "......wegorz jako dobro konsumpcyjne uważane przez wiele osób za przysmak. Któż z nas nie lubi wędzonego węgorza?-......" to chyba jest to powód do zastanowienia ,czy badania nad przedłuzeniem ( odtowrzeniem ,uratowaniem )gatunku w celu gastronomicznym maja jakis sens .Mysle ze te organizajce powołane sa do innych celów a przedweszystkim własnie do ochrony srodowiska i rybostanu .Moze jednak sie myle ....choc tresc tego artykułu w takiej formie mnie nie cieszy ......a juz myslałem że dzieki temu odbuduje sie stan wegorza w PL .....a tu chodzi o ......dobro konsumpcyjne ........obym nie miał racji .

W tej chwili chyba wszystkie węgorze czy to świeże czy wędzone dostępne w polskich sklepach rybnych są importowane z Chin. Chińczycy spokojnie odławiają na Atlantyku larwy węgorzy płynące ku Europie wraz z Golfsztromem (niby są ograniczenia, ale kto to na bieżąco pilnuje) później odchowują w sztucznych warunkach i po osiągnięciu rozmiarów konsumpcyjnych wędrują do Europy oraz na lokalne stoły. W polskich wodach populacja węgorza jest w makabrycznie niskim stanie a mimo to wędkarze narzekają na wprowadzone przed rokiem ograniczenia połowów. Podobno według instytutów rybackich wędkarze odławiają tyle samo a nawet więcej węgorzy rocznie aniżeli nasi kochani rybacy - każdy, kto zna polskie realia doskonale wie, że rybacy pupy stawiają bez żadnych ograniczeń a ryby przed sprzedażą nie są spisywane w żadnych rejestrach tylko od razu mają kupca "pod stołem". Praktycznie wszystkie ryby, które można kupić poza sklepami - na straganach czy na trasach podczas sezonu to ryby skłusowane - zazwyczaj w majestacie prawa przez legalnych rybaków ale z ominięciem kilku istotnych procedur. Zawsze twierdziłem, ze rybak od kłusownika różni się tylko tym, że coś tam mu wolno.
Węgorz jest smaczny, to prawda, choć nie każdemu jego smak tudzież kształt odpowiada. Jeśliby naprawdę udało się w sztucznych warunkach przeprowadzać tarło węgorza i pozyskiwać z niego zdrowy narybek, to koszty pozyskania materiału zarybieniowego drastycznie by spadły i może udało by się pogodzić i konsumentów i wędkarzy bez znaczącego negatywnego wpływu na biotopy. Mankamentem jest tylko fakt, że węgorze, zwłaszcza samice, żyją dość długo i rosną powoli a tarło odbywają tylko raz, pod sam koniec życia. Nie wiadomo też, czy osobniki pochodzące ze sztucznego chowu będą posiadały instynkt wędrówki tarłowej w określone miejsce (jeśli nie posiadały by, to zarybianie nimi zbiorników i rzek nie miało by żadnego znaczenia dla zachowania populacji rodzimej - co najwyżej stanowiły by dla niej bufor podczas odłowów, być może rosłyby znacznie większe nie będąc "obarczone" instynktem wędrowników).
Coś czuję, że Chińczycy pierwsi wezmą się za sztuczne tarło i hodowlę "rurków" póki ich ceny stoją wysoko.
Jak by nie było, świetna wiadomość.